Με λίγα λόγια
Εξάσκηση

Περισσότερα...

Το ψηφιακό βιβλίο

Γεωγραφία ΣΤ'
ΕΝΟΤΗΤΑ Δ'
Κεφ 38 - Οι κάτοικοι και τα κράτη της Αφρικής

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ

Η Αφρική θεωρείται η κοιτίδα του ανθρώπινου πολιτισμού. Στο ξηρό φαράγγι του Ολντοβέυ στην Τανζανία βρέθηκαν λίθινα εργαλεία ηλικίας 2,5 εκατομμυρίων χρόνων και πάνω. Πρίν από 5.000 χρόνια περίπου κυριαρχούσε οτην Αίγυπτο ο πρώτος Φαραώ. Το βασίλειο των Φαραώ είναι ουσιαστικά το παλαιότερο κράτος της Αφρικής.

- Στη βόρεια Αφρική οι κάτοικοι είναι Αραβες, μουσουλμάνοι που ανήκουν κυρίως στη λευκή φυλή και οι οποίοι ανέπτυξαν αξιόλογο πολιτισμό. Χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία αξιοποιούν τους φυσικούς πόρους (κυρίως το πετρέλαιο της Σαχάρας και της Ερυθράς θάλασσας). Στην έρημο ζουν λίγοι Βεδουίνοι, οι οποίοι σταδιακά εγκαταλείπουν τη νομαδική ζωή και εγκαθίστανται κονιά στις μεγάλες πόλεις, όπου βρίσκουν εργασία.

- Στη κεντρική Αφρική είναι κυρίως μαύροι ιθαγενείς, οι οποίοι υποφέρουν από τη φτώχεια, την πείνα, τις αρρώστιες, την έλλειψη νερού και φαρμάκων κ.ά. Δέχθηκαν έντονες επιρροές από την αποικιοκρατία των Ευρωπαίων και από την εγκατάσταση των Αράβων και Ινδών στην περιοχή. Πολλά από τα κράτη της Κενιρικής Αφρικής ανήκουν στις λεγόμενες «χώρες του Τρίτου Κόσμου» (οι πιο φτωχές του κόσμου).

- Στη νότια Αφρική μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα ήταν λίγοι μαύροι ιθαγενείς, οι οποίοι στη συνέχεια έγιναν δούλοι των Ευρωπαίων αποίκων (Ολλανδών, Γάλλων, Γερμανών και Αγγλων) ηου ήθελαν να εκμεταλλευτούν τα κοιτάσματα πολύτιμων μετάλλων, άλλων μεταλλευμάτων και ορυκτών καυσίμων του υπεδάφους της περιοχής.



ΤΑ ΚΡΑΤΗ

Σήμερα η Αφρική αποτελείται από περισσότερα από 55 κράτη, πολλά από τα οποία απέκτησαν την ανεξαρτησία τους κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Το βιοτικό επίπεδο των κρατών της βόρειας Αφρικής είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τις χώρες της «Μαύρης ηπείρου», δηλαδή της Αφρικής νότια της Σαχάρας. Το χαμηλό βιοτικό επίπεδο των κρατών του νότου, ακόμη και μετά το τέλος της αποικιοκρατίας, οφείλεται στις δύσκολες κλιματικές συνθήκες, αλλά και στην έλλειψη υποδομών, την έλλειψη δημοκρατικής παιδείας (που έγινε αιτία να εγκαθιδρυθούν απολυταρχικά καθεστώτα), στους λιμούς, στις αρρώστιες και στους εμφύλιους πολέμους, όπως στη Ρουάντα, στο Τσαντ, στο Σουδάν κ.α.